Previous (left) Next (right)

Affiche tentoonstelling

SNS Historisch Centrum

 Contact            Disclaimer             Facebook             Youtube

Contact disclaimer

Stivarius komt thuis in Walkate Archief.

door Pieter Steenbergen. zaterdag 15 maart 2008  de Stentor ©2008 Wegener Nieuwsmedia


KAMPEN - "Met mijn vader kon ik niet over kunst praten, dat was een sportman.

Vandaar dat ik vaak bij oom Anton zat", vertelt Dick van Ommen, het artistieke neefje. Die oom luistert naar de naam Stivarius, schilder en mede-oprichter van de Varfdeuze.


Dit jaar is het honderd jaar geleden dat de Kampenaar geboren werd. Dat heugelijke feit wordt gevierd met een overzichtstentoonstelling in het Frans Walkate Archief dat recentelijk een deel van diens werk verwierf. Geen geringe opgave, zo'n compilatie, want de man schilderde dat het een lieve lust was. Zijn vlijt vereiste een strenge selectie. Van Ommen over de totstandkoming: "Toen de erfenis in 2004 met het overlijden van zijn weduwe vrijkwam heb ik, als erfgenaam, Herman Harder benaderd een deel van mijn ooms werk te exposeren en te beheren. Het moest in een realistische omgeving terecht komen." Familie met werk van Stivarius aan de muur werd verzocht hun schilderij tijdelijk af te staan.


Herman Harder voelt zich een gelukkig man. "Stivarius vroegere werk herbergt vooral landschappen en stads-en dorpsgezichten. Het geeft een mooi beeld van Kampen en komt goed tot zijn recht in de cultuur-historische omgeving van het Walkate."




Dat terwijl Stivarius pas furore maakte met zijn latere meer abstracte werk. Harder: "Je telde pas mee als kunstenaar als je abstract schilderde." Van Ommen: "Van zijn latere werk verkocht hij veel. Ik ontdekte zijn realistische werk pas toen ik op zolder mocht." Stivarius koos in zijn realistische voorstellingen van de werkelijkheid voor romantische plekjes: de Buitenkerk met zijn kantelen, zandwingebieden, stations, knotwilgen, de Burgwal. Het pasteuze karakter (het dik opbrengen van verf) en intense kleurkracht vormden zijn persoonlijke handtekening. Van Ommen: "Dat heeft hij nooit losgelaten. Zelfs in zijn abstractere werk was hij altijd op zoek naar iets herkenbaars." Stivarius beschilderde hout en doek nog al eens aan beide kanten. Van Ommen: "Zuinigheid, denk ik, hij had er het geld niet voor." Behalve doeken verwierf Harder ook persoonlijke spullen van de schilder. Een krukje, palet, ezel, trouwfoto's en naambordje om maar wat te noemen. Oom Anton, die zelf geen kinderen had, zag Dick als zijn artistieke zoon. "We bezochten musea en tentoonstellingen of ik hielp hem met het inrichten daarvan." De laatste keer dat het werk van Stivarius aan publieke ogen werd blootgesteld was in 1996. Hij overleed in 1988. Zijn enorme productie lag flink wat jaren op zolder te verstoffen, vernissen was geen overbodige luxe. Sommige schilderijen lijken wat goedkoop ingelijst. Harder: "Zo blijven we dicht bij de bedoelingen van de schilder. Hij gebruikte zelf ook geen dure lijsten. Als de latten vergelen komen ze meer in overeenstemming met het schilderij." Wat achterbleef zal Van Ommen zo veel mogelijk proberen te slijten. "Ik kan het ook niet allemaal herbergen."


De expositie opent vandaag en duurt tot en met 15 mei.