Next (right)

Schilderijen Kamper topografie, landschap, stilleven

Schilderijen Portetten

Wobbe Alkema

Anthony Beek

Johannes Daniel Belmer

Johannes Boele

Jan Brokkelkamp

Frederik Jacobus Buijtendijk

Hendrik Jan de Cock

Adolf Marinus Johannes Diemont

Hendrik Jan van Dijk

Jan van Driel

Evert Cornelis Ekker

Tijmen (Tiem) Evink

Jan Jacob Fels

Jacobus Cornelis Gaal

Abraham de Haen

Christianus Hendrikus Hein

Hendrik Jan Hein

Gerrit Hondius

Lucie van Dam van Isselt

Sjaak Kaashoek

Kees Kieft

B de Kleine

Hendrik Marinus Johannes Kosters

Gerrit Jan Kruishoop

Johan Lentink

Cornelis Helenis Lodewijk Middelkoop

Emile Moulin

Tan ai Ngin

Hendrik Poeder

Cornelis Pronk

Arend Jan Reijers

Pieter Remmers

Nicolaas Johannes Roosenboom

Martin Jan van Santen

Bert Schilder

Hens van der Spoel

Cornelis Springer

Sebastiaan (Bas) Steller

Anton Stivarius

Adriaan Christiaan Willem Terhell

Willem Bastiaan Tholen

Erszike Tóth

Pieter Gerhardus Valentijn

Willem van der Ven

Albert Vinke

Jan Voerman

Albert Cornelis Vos

Diverse tekeningen

Previous (left)

Kunst collectie


SNS Historisch Centrum

 Contact            Disclaimer             Facebook             Youtube

Contact disclaimer

Hendrik Jan Hein (Kampen 1822 – Kampen 1866)

Hendrik Jan Hein volgde in veel opzichten het pad van zijn broer Christianus Hendricus, die net als hij woonde en werkte in Kampen, Hilversum en Haar­lem en bezocht eveneens Bentheim en Kleef.

Samen met zijn broer, kreeg hij tekenlessen van James de Rijk uit Hilversum en van Jacob Plügger uit Zwolle. Joannes Esman gaf hem schilderles.

In 1847 vertrok Hendrik Jan Hein naar Haarlem, waar hij in de leer ging bij de destijds beroemde bloemenschilder Hendrik Reekers (1815-1854). Met zijn ongedwongen stillevens van bloemen en vruchten oogstte Hein daarna veel succes. Inspiratie voor zijn werk deed hij op in de kassen van de beroemdste Haarlemse bloemkwekers.

Was leerling van J. Plugger en J. Esman. In 1849 keerde hij, net als zijn broer, weer terug naar Kampen. Schilderde en etste.

Hendrik Jan Hein