Project omschrijving

Tentoonstellingen

 

Het SNS Historisch Centrum organiseert drie tot vijf tentoonstellingen per jaar. De onderwerpen lopen sterk uiteen, maar in de regel hebben ze een band met het gebouw of de collectie. Kampen en de regio, of de SNS Bank en haar acitiviteiten staan meestal centraal.

De tentoonstellingen in het SNS Historisch Centrum zijn gewoonlijk geopend op woensdag- en donderdagmiddag van 14.00 uur- 17.00 uur.

Het SNS Historisch Centrum is een goed bewaard spaarbankgebouw uit 1930. Door de bijzondere architectuur in de stijl van de Amsterdamse School is het aangewezen als Rijksmonument. Het interieur met zijn stemmige kleuren, houten lambriseringen, stenen schouwen, siertegels, smeedwerk en glas-in-lood, heeft een huiselijk, besloten karakter dat past bij de donkere wintermaanden. Aan de wanden van het gebouw hangen stillevens uit de collectie van het Centrum, met daarop wild, gevogelte, kazen en andere lekkernijen die de eetlust opwekken. Er zijn onder meer schilderijen te zien van de gebroeders Hein en Lucie van Dam van Isselt. .

De tentoonstelling in het SNS Historisch Centrum, (Burgwal 43 Kampen), is te zien op woensdag- en donderdagmiddag van 14.00 uur tot 17.00 uur.

Huidige tentoonstelling

SNS Historisch Centrum. Nieuwe aanwinsten

 

De tentoonstellingen in het SNS Historisch Centrum is geopend op woensdag- en donderdagmiddag van 14.00 uur- 17.00 uur.

SNS Historisch Centrum. Nieuwe aanwinsten

In de jaren dertig legde bankdirecteur Frans Walkate de basis voor een kunstcollectie bestaande uit werken van kunstenaars die in Kampen hebben gewoond of gewerkt of die in andere zin een relatie met de stad en omliggende dorpen hebben, bijvoorbeeld door hun topografische belang. De verzameling is een belangrijke component van het naar hem genoemde Frans Walkate Archief, dat inmiddels een onderdeel is van het SNS Historisch Centrum. Met de dood van Frans Walkate in 1943 kwam geen einde aan de verzamelactiviteiten. De collectie wordt tot op heden aangevuld. In de bijna tachtig jaar die sindsdien verstreken zijn is het aantal kunstwerken substantieel gegroeid. Het jaar 2019 was heel succesvol wat de aanwas van de kunstcollectie betreft, zowel in aantal als in kwaliteit. Van sommige kunstenaars was al werk in bezit. Anderen waren niet of nauwelijks in de verzameling vertegenwoordigd.

Tot de eerste categorie behoort Willem Bastiaan Tholen, een van de bekendste kunstenaars met een Kamper connectie. Van hem werd een ets verworven. Van zijn zus kwam een mooi groot bloemstilleven de verzameling versterken, waaruit blijkt dat niet alleen haar broer talent had. Van Tiem Evink, Johan Lentink, Cornelis Middelkoop, Albert Vinke en Sebastiaan Steller werd het al aanwezige oeuvre-overzicht aangevuld. Bijzonder omvangrijk is de collectie tekeningen en schilderijen die kon worden verworven van Lambertus (Bert) Schilder, die vooral bekend is geworden als illustrator voor de Zwolsche Courant en andere periodieken van de inmiddels niet meer bestaande uitgeverij Tijl.

Tot de categorie kunstenaars van wie nog geen representatief werk aanwezig was behoren B.W. Weijers en A. Kiel. Van ieder van hen zijn drie werken aan de verzameling toegevoegd, die een bescheiden, maar overtuigend beeld geven van hun artistieke mogelijkheden. Bijzonder is de schenking van fotograaf Jan Koster, die zich manifesteert op het raakvlak van fotografie en beeldende kunst. Hij droeg een viertal fraaie grootschalige foto’s over die hij maakte van het Kamper buitengebied. Even genereus was de schenking door Barend Blankert van een monumentaal schilderij van zijn hand uit het begin van de jaren zeventig, waarin hij realiteit en fantasie op een boeiende wijze heeft vermengd. Afgebeeld is het Kamper stadsfront gezien vanaf de IJsselmuider IJsseloever. Het is geen waarheidsgetrouwe weergave, maar een combinatie van bestaande panden tot een nieuw geheel. Zichtbaar zijn de Bovenkerk, de (nog witte) Koornmarktspoort, de Nieuwe Toren, maar ook het huis van Ida Gerhardt, die een vriendin van de familie Blankert was. Het meest opvallend zijn de twee figuren op de voorgrond. De vader van de schilder staat helemaal links, enigszins verscholen in de oeverbossages met zijn gezicht afgebeeld en-profil. Op de voorgrond, met zijn gezicht naar de toeschouwer gericht, staat de in Kampen geboren dichter Rudi ten Haar. De twee figuren zijn in gedachten verzonken en hebben geen contact met elkaar. De sfeer is vervreemdend en enigszins duister, ook door het gedempte palet. Van deze landelijk succesvolle kunstenaar had het SNS Historisch Centrum tot nu toe geen enkel werk in bezit. Met dit forse doek is die omissie definitief goedgemaakt.